Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2013

ΝΟΥΜΕΡΟ 161

 
θα μας βρείτε και στο pinterest
 
 
Το Μονόγραμμα του Ελύτη (απόσπασμα)
 
 
Σ’ αγαπάω μ’ ακούς;
Κλαίω, πως αλλιώς, αφού αγαπιούνται οι άνθρωποι
κλαίω για τα χρόνια που έρχονται χωρίς εμάς
και τραγουδάω για τα αλλά που πέρασαν, εάν είναι αλήθεια.
Για τα «πίστεψέ με» και τα «μη.»
Μια στον αέρα μια στη μουσική,
εάν αυτά είναι αλήθεια τραγουδάω
κλαίω για το σώμα πού άγγιξα και είδα τον κόσμο.
Έτσι μιλώ για ‘σένα και για ‘μένα..
Επειδή σ’ αγαπάω και στην αγάπη
ξέρω να μπαίνω σαν πανσέληνος
από παντού, για ‘σένα
μέσα στα σεντόνια, να μαδάω λουλούδια κι έχω τη δύναμη.
Αποκοιμισμένο, να φυσάω να σε πηγαίνω παντού,
σ’ έχουν ακούσει τα κύματα πως χαϊδεύεις,
πώς φιλάς, πώς λες ψιθυριστά το «τι» και το «ε.»
Πάντα εμείς το φως κι η σκιά.
Πάντα εσύ τ’ αστεράκι και πάντα εγώ το σκοτάδι,
πάντα εσύ το πέτρινο άγαλμα και πάντα εγώ η σκιά πού μεγαλώνει.
Το κλειστό παντζούρι εσύ, ο αέρας πού το ανοίγει εγώ.

Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2013

ΝΟΥΜΕΡΟ 160

 
θα μας βρείτε και στο pinterest
 
 
 

Μπορείς να νιώσεις την καρδιά μου;

Αυτό σε είχα ρωτήσει όταν σε είχα πρώτο συναντήσει.

Δεν χρειάστηκε να το ξανά ρωτήσω.

Στα χρόνια που πέρασαν, με τις κινήσεις σου, τα λόγια σου, την στάση σου, με έπεισες ότι είσαι η καρδιά μου.

Για αυτό την νιώθεις.

Πολλές φορές χτυπά για μας μαζί, για σένα ξεχωριστά, και πάνω από όλα για μένα.

Για να συνεχίζω να είμαι δίπλα σου.

Σε αγαπάω… το νιώθεις;

Μου λείπεις… το ξέρεις;

Σε θέλω… το έχεις καταλάβει;

 


Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2013

ΝΟΥΜΕΡΟ 159

 
θα μας βρείτε και στο pinterest




καλημέρα καλημέρα...
το κόσμημα για το κινητό μας , ετσι για να το κάνουμε πιο ομορφο είναι αυτό το μικρό τετράγωνο ροζ που πάνω του εχει το εξης μύνημα...
ευτυχισμένα κορίτσια είναι τα πιο όμορφα...
Και το πήρε μια γυναίκα, πολύ όμορφή, γεμάτη ζωντάνια και ενέργεια, με όρεξη για ζωη και την γυμναστική.

Να το φοράει στο τηλεφωνο της και να το υπενθυμίζει στον εαυτό της αυτο το μοτο.

Εσείς; συμφωνείτε με το κείμενο του κοσμήματος;











οσο πιο χαρουμενες ημαστε τοσο πιο καλο κανουμε στους γυρω μας. 
εσεις; ειστε χαρουμενα κοριτσια;

ΤΑ STEKIA PANTOU ΠΑΝΕ ΣΤΟ LENA'S BISTRO

 
θα μας βρείτε και στο pinterest
 
 
Κυριολεκτικά είναι ο χώρος που αντιπροσωπεύει την έκφραση:¨
" Έχω τέσσερα τραπέζια παιδιά και μια μπάρα"
Αλλά και αυτό που λέμε:
" χίλοι καλοί χωράνε, αν θέλετε κοπιάστε"
Τέσσερα τραπέζια, μια μπάρα, δύο μπαρτέντερ, καλό κόσμος, προσεγμένη μουσική, και... η Λένα. Αυτό ήταν το σκηνικό, αυτού του Σαββατοκύριακού και της νέας μας έκθεσης. Τα stekiapantou κάνανε, μια καλλιτεχνική στάση, στο μαγαζί Lenas-Bistrο όπου εκθέσαμε τις δημιουργίες μας.
Απο εκεί μέσα, είδα τα πράγματα που έκανα, να ενθουσιάζουν κόσμο, να φοριουνται απο άλλους, διαφορετικά γούστα να μπλέκονται μεταξύ τους, απόψεις να ακούγονται και νέα σχέδια να γεννιούνται.
Φυσικά μπορείτε να δείτε και φωτογραφίες στο προφίλ μου στο facebook stekia.pantou . Να σας πω, ότι μέσα απο αυτό το μικρό μαγαζί, κατάλαβα πως μπορείς να κάνεις και να νιώσεις μεγάλα πράγματα, ανεξάρτητα από το μέγεθος που έχεις γύρω σου. Πίστευε στα όνειρά σου όσο μεγάλα και αν είναι.
Να πω ευχαριστώ σε όσους αγόρασαν κάτι, και τα νέα στέκια μας περιμένουν
 

Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2013

ΝΟΥΜΕΡΟ 158

θα μας βρείτε και στο pinterest


Καλησπέρα σας ...

χιχι τι νομιζατε μονο ο Σφακιανακης θα εβγαζε τραγουδι για τα προβατα;
ξερετε τι μαλλακι εχουν και ποσο ωραια πραγματα κανουμε με αυτο;

Καθε μερα μπορω να πω πως τους μοιαζουμε αφου σαν προβατα πεφτουμε και πιστευουμε οτι μας λενεεεεε.

Κανουμε οτι μπορουμε για να ξεχρεωσουμε αλλα παλι τους πιστευουμε.

Τελως παντων δεν μου φταιει σε τιποτα το προβατακι και ειναι και γλυκουτσικο.

Που λετε οταν το ειδα μου αρεσε πολυ και ηθελα να κανω κατι πρωτοτυπο που λενε ολοι στις εκθεσεις οτι η πρωτοτυπια μετραει ε και μολις το ειδα ειπα θα το κανω.

Φυσικα δεν ξερω αν θα αρεσει αλλα εγω το αγαπησα ειναι γλυκο και αθωο


Τιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι

Δεν σας αρεσουν τα τσαχπινικα ματακια του

το φουντωτο μαλακι του

το ωραιο σχημα του;

Ειναι ωραιο και αν ειστε τολμηρες μπορειτε να το εχετε

Λοιπον; τι λετε ; σας αρεσει;

Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2013

ΝΟΥΜΕΡΟ 157


 
θα μας βρείτε και στο pinterest
 
 
Κουμπιά...
Μεγάλο κεφάλαιο στην δημιουργία συμφωνείτε;
ΑΠΌΨΕ και ΑΥΡΙΟ έχω μια έκθεση στα λαδάδικα στο μαγαζί Lenas-Bistro  απο τις 5 έως τις 10 το βράδυ. Όποια είναι στην Θεσσαλονίκη ας περάσει μια βόλτα να τα πούμε, να μου πείτε και την άποψή σας, να δείτε οτι κάνω απο κοντά.
 Που λέτε, αγαπάω κουμπιά, και μάλιστα με πάθος, αλλά μόνο όσα είναι του γούστου μου. Μια κοπέλα μου άφησε σχόλιο τι είδος να ψάξω, και το παλεύω να το βρω.
Μικρά μωβ κουμπιά, με χρυσό κέντρο, και σχήμα λουλουδιού.
Μια στιγμή μαγική, όταν τα είδα φορεμένα σε ανοιχτόχρωμη κοπέλα.
Θα ήθελα και την άποψή σας . Τι λέτε; Σας αρέσουν; 

Σάββατο, 26 Ιανουαρίου 2013

ΝΟΥΜΕΡΟ 156

 
 
θα μας βρείτε και στο pinterest
 
 
 
κείμενο - Βραβευμένο ποιήμα Ιωάννα Υποδηματοπούλου.
 
ΤΟ ΔΙΚΟΠΟ ΜΑΧΑΙΡΙ


Πάρε την καρδιά μου
με το δεξί σου χέρι
και χτυπα την αλυπητα
με δικοπο μαχαίρι.
Σε ένα μέρος της καρδιάς
το αίμα θα μαυρίσει...
Το δικοπο μαχαίρι σου
εκει θα σταματησει
Τοτε θα ακούσεις μια φωνή
να βγαίνει απο το στόμα
Με πλήγωσες αγάπη μου
μα σε αγαπώ ακόμα.

ΝΟΥΜΕΡΟ 155

 
θα μας βρείτε και στο pinterest


Ναι οκ δεν φαίνεται καλά
αλλά ότι και να έκανα δεν έβγαινε καλύτερη...
το κείμενο λέει 
ALL YOU NEED IS LOVE
δλδ ότι χρειάζεσαι είναι η αγάπη
ε καλά άδικο δεν έχει ε;
μπορούμε να ζήσουμε σίγουρα χωρίς αυτήν δεν είανι σαν το νερό τόσο απαραίτητη
όμως με αυτήν γύρω μας μεγαλουργούμε.
Νιώθουμε καλά με ε΄μας και το γυρίζουμε πίσω σε όλους.
Μην φοβάστε να την εμπιστευτείτε
όσο άπιαστη και άυκη και αν είναι
είναι κάτι που το θέλουμε.
Σαν ανάγκη...
Το έβαλα λοιπόν σε σκουλαρίκια.
Να το έχετε σαν υπενθύμιση
Και αυτή που το πήρε το έκανε γιατί έχει αγάπη για όλους και την χαρίζει απλόχερα .

Παρασκευή, 25 Ιανουαρίου 2013

ΝΟΥΜΕΡΟ 154


 
θα μας βρείτε και στο pinterest
 
 
Την ώρα που όλα θα σου μοιάζουν άσχημα, ακόμα και αν δεν είναι, γύρνα πίσω στην χαμμένη σου παιδικότητα.
Βρες πως χαιρόσουν με απλά πράγματα.
Με ένα όμορφο φόρεμα που σου έπαιρναν, με μια κούκλα που μιλούσε, ή με κάτι πιο απλό, με ένα ψαλίδι και ένα κομμάτι χαρτί.
Έκοβες με τις ώρες για να σχηματίσεις φιγούρες όπως τις ήθελες.
Και εκεί, αυτά τα λεπτά, παιρνούσε παο το μυαλό σου, όλη σου η ζωή. Σαν μια έκθεση στιγμών ή μια έκθεση κοσμημάτων, απο την προσωπική σου συλλογή.
Ένιωθες χαρούμενη μόνο που κατάφερνες, να κάνεις στο χαρτί ότι είχες στο μυαλό σου.
Τα στέκια του μυαού σου ήταν πολλά, και προσπαθούσες να τα βάλεις όλα σε μια τάξη ώστε το τελικό αποτέλεσμα να σε ηρεμεί.
Γύρνα τώρα στην πραγματικοτήτα της όποιας ηλικίας και αν είσαι, και όλα τα προβλήματα σου, κοιταξέ τα με την ίδια χαρά και παιδικότητα της ηλικίας των πέντε ετών.
Όλα θα τα δείς αλλιώς, ήρεμα, όμορφα γαλήνια.
Το ξέρεις πως το παιδί που ακόμα κρύβεις μέσα σου θέλει να βγεί να το κοιτάξεις στα μάτια;
Να γίνει η προσωπική σου πεταλούδα, για να σου φέρει χαρά όποτε την θέλεις;
Απλά θέλω να γίνεις το κοριτσάκι που ήσουν παλιά.
Μπορείς;

Πέμπτη, 24 Ιανουαρίου 2013

ΝΟΥΜΕΡΟ 153


 
θα μας βρείτε και στο pinterest
 
 
Ήρθε  η στιγμή έτσι, όπου έκατσα σε μια γωνιά, για να τιμήσω και το όνομα απο το ιστολόγιό μου, και το μόνο που με ηρεμούσε ήταν ένα ποτήρι κρασί. Ροζέ... Για να το δω αυτό το χρώμα μέσα στην ζωή μου.
Μέσα σε ότι κάνω, για να μου αλλάξει διάθεση και να ελπίζω ξανά σε κάτι νέο και σε κάτι καλύτερο. Σε κάτι ροζ.
Και όπως πρόσεξα το μπουκάλι, ήταν απο εκείνα τα περίεργα που μου αρέσουν εμένα. Πως αλλιώς αφου το κρασί ήταν ιταλικό και το στυλ σε αυτή την χώρα είναι πάνω στο οτιδήποτε.  Δεν αντιστάθηκα... το ήπια όλο και ομολογώ οτι ήταν καλό.
Το έψαξα και να το τελικό αποτέλεσμα. Το έκανα σκουλαρίκι, το οποίο απλά το πήρε μια ιταλίδα.  Έτσι για το γούστο της χωρίς να το ζαλίζει το θέμα. Και μου άρεσε.
Τελικά, δεν μου έφυγε ένα ακόμα ζευγάρι σκουλαρίκια αλλά, ένα ροζ κομμάτι της ψυχής μου, της φανατσίας μου, και της δημιουργικότητάς μου. Αυτό με ώθησε να κάνω και άλλα, ώστε να αγοραστούν και απο άλλους.
Σας ευχαριστώ για την υποστήριξη σας.
 


Τετάρτη, 23 Ιανουαρίου 2013

ΝΟΥΜΕΡΟ 152

 
θα μας βρείτε και στο pinterest
 
 
 Μετά απο αυτή την ανάρτηση θα δείς ένα καθημερινό υλικό αλλιώς.
Σαν γεωπόνος, ψάχνω το διαφορετικό  σε όλους τους τομείς.
Μια αδυναμία μου είναι τα παράξενα μπουκάλια.
Και την έφερα μέσα στις δημιουργίες μου.
Ο Ελύτης λέει πως να διαλύσεις αυτήν την χώρα, θα βρείς μια ελιά, ένα αμπέλι, και θάλασσα. Η ελιά δίνει το λάδι, το αμπέλι το κρασί, και η θάλασσα πολλά παραπάνω απο όσα φανταζόμαστε.
Το κρασί το έχω κάνει κόσμημα, τα παρεληπώμενα απο την παραλία τα έχω κάνει κόσμημα, ήρθε η ώρα να ακούσω τον ποιητή και να κάνω το λάδι κόσμημα.
Σε μια αναζήτησή μου, ανακάλυψα με έκπληξη, πως το λάδι έχει μερικές φορές καλύτερη φιάλη και απο το κρασί. Ήμουν σίγουρη οτι θα ήταν όλα ξένα, είδα την λατρεία μου τα μπουκάλια πάλι να κυριαρχούν, οπότε κόλλησα.
Με έκπληξη ευχάριστη όμως είδα οτι μερικά απο αυτά ήταν ελληνικά και πολύ γνωστά. Διάλεξα μερικά και σας τα παρουσιάζω. Ξεκινώντας, απο αυτό το απλό μπουκάλι σε μικρογραφία, που έγινε βραχιόλι. Γυάλινο απο καλή ποιότητα γυαλιού, με μια ετικέτα στα χρώματα του λαδιού, με μια γεύση και άρωμα ασυνήθιστο στο πιάτο. Και όλο αυτό έγινε μινιατούρα και περάστηκε στο βραχιόλι φτιαγμένο απο ψιλές χάντρες σε ζεστές αποχρώσεις.
Το αποτέλεσμα είναι αυτό εδώ και οι απόψεις δικές σας.
 

Τρίτη, 22 Ιανουαρίου 2013

ΝΟΥΜΕΡΟ 151

 
θα μας βρείτε και στο pinterest



Έτσι ξαφνικά όπως λέει και ο Ρέμος...
Είναι μια πρόταση που σου ταιριάζει γάντι.
Δεν σε κάλεσα, μα ήρθες στην ζωή μου έτσι ξαφνικά.
Σαν την πεταλούδα, που πάντα την θαυμάζεις, αλλά δεν της δίνεις πολύ σημασία, γιατί ξέρεις οτι η ομορφιά της κρατάει όσο ο καλός καιρός τη άνοιξης... λίγο.
Ήσουν μια ύπαρξη που με έκανε να χαμογελάω... χωρίς λόγο.
Ήσουν το διάλλειμα απο ότι άσχημο ζούσα.
Πέτούσα με τα φτερά μου ανοιχτά, μόνο και μόνο για να σε συναντήσω όπου και αν ήσουν.
Μου έφτανε που σε άκουγα, για τον τρόπο που μου μιλούσες και που με μάθαινες να σκέφτομαι.
όμως ήξερα πως όσο ξαφνικά μπήκες στην ωή μου έτσι ξαφνικά θα έβγαινες και ξέρεις πιο είναι το κακό;
΄Ηθελα να έχω εγώ άδικό αλλά τελικά...
Κάθε νύχτα μαζί σου , απλά και μόνο που μου μιλούσες, μου αρκούσε και ξαφνικά τα έβλεπα όλα αλλιώς.
Σαν κάτι να έσκασε μπροστά μου, άλλαξα πολλά μέσα μου για να σε έχω, να σε νιώσω και να σε καταλάβω.
Κάθε φορά που ένιωθα οτι μου έλειπες το μόνο που μπορούσα να κάνω, ήταν να στο γράψω σε μήνυμα, ή να στο φωνάξω με την φωνή μου, για να μπει μέσα σου.
Ξεχνάω τα πάντα και μπορώ να μείνω μόνο στην σκέψη σου και στην γαλήνη της γνώσης της ύπαρξής σου.
Για αυτό τώρα που έφυγες, σου κάνω δώρο τα φτερά που μου έδωσες, έστω και δανεικά.
Τα έκανα κόσμημα και στα δίνω, έτσι ξαφνικά όπως μου τα έδωσες και εσύ, έστω και για λίγο έστω και για μικρές στιγμές...
Εγώ σε ευχαριστώ που με έκανες να νιώθω σαν πεταλούδα...
όπως αυτή εδώ που φυλάκισα μέσα στο ανακυκλωμένο χαρτί...

Δευτέρα, 21 Ιανουαρίου 2013

ΝΟΥΜΕΡΟ 150


θα μας βρείτε και στο pinterest



Χαίρετε χαίρετε...
μην μου πείτε πως δεν το έχετε πει πολλές φορές αυτό;
HOME SWEET HOME
ΌΠΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΣ ΣΑΝ ΤΟ ΣΠΊΤΙ ΣΟΥ ΠΟΥΘΕΝΆ
είναι το καταφύγιό σου, ο χώρος που σε εκφράζει,
που μπαίνεις μέσα για να σωθείς απο την αντάρα της κάθε μέρας.
Να εκφράσεις ότι θες όπως θες.
Ε και εγώ είπα να το τιμήσω το σπίτι μου με ένα σκουλαρίκι.
Το αξίζει κάθε σπιτικό δεν νομίζετε;
Έτσι όταν το φοράει η κάτοχός του πολύ το χαίρομαι και πολύ το θαυμάζω πάνω σε ένα μοντέλο που αξιζει πολλά.
Κάθε γωνιά του σπιτιού σας θα την δείτε αλλιώς τώρα.

Κυριακή, 20 Ιανουαρίου 2013

ΝΟΥΜΕΡΟ 149

 
θα μας βρείτε και στο pinterest
 
 
 
Το ξέρεις εδώ και καιρό...
Το νιώθεις οτι μου αρέσουν τα κίτρινα τριαντάφυλλα.
Έχω ένα μεγάλο χαμόγελο κάθε φορά που τα βλέπω δίπλα μου.
Τα έφερες στην γιορτή μου, στις απλές στιγμές μας, στις δύκολες φάσεις της κάθε μέρας.
 Τα αγαπάω, τα θέλω, τα ζητάω...
Σε κάθε ανθοδέσμη νύφης τα ψάχνω, απο συνήθειο μάλλον.
Και κάθε φορά που τα βλέπω για μένα, είναι εκείνο το στιγμιαίο αίσθημα οτι κάποιος ήξερε τι μου αρέσει και το πήρε.
Ευχαριστώ που τα θέλεις ολα για μένα, που τα προσφέρεις απλόχερα σε μένα...

Σάββατο, 19 Ιανουαρίου 2013

ΝΟΥΜΕΡΟ 148

 
θα μας βρείτε και στο pinterest
 
 
 
ή αλλιώς το ελληνικό ούζο. Φυσικά χωρίς γλυκάνισο.
Μια παρέα για τον καλύτερο μεζέ, με τη μοναδική ποιότητα παραγωγής του στην χώρα μας. Το οτι παράγεται μόνο εδώ, πρέπει να μας κάνει να νιώθουμε περήφανοι. Πριν όμως το μάθουν οι ξένοι, καλό είναι να το μάθουμε πρώτα εμείς, μιας και έχουμε πολύ καλό προιόν αλλά δεν το γνωρίζουμε πιστέψτε με.
 Κάθε φορά που βγαίνω στο εξωτερικό και βλέπω κάτι ελληνικό, νιώθω πολύ χαρούμενη, ενώ μέσα τσην χώραμου οχι και τόσο. Βρήκα λοιπόν που λέτε την ευκαιρία, και έκανα κάτι τόσο καλό και μοαναδικό όπως το ούζο μας, τι άλλο φυσικά... σκουλαρίκια.
Την μικρή την έκδοση.
Μην ζηλεύεις.
Την αγόρασε χτές η φίλη μου η Καίτη, και μάλιστα πολύ τιμητικό, μιας και είναι σχετική του χώρου τροφίμων και ποτών, και εκτιμάει πρώτα το καλό προιόν και μετά την καλλιτεχνική του υπόσταση απο εμένα. Την τρομοκράτησα λίγο για αυτό το δεύτερο βέβαια, αλλά με δημοκρατικές διαδικασίες της αρέσει πλέον χαχα.
Που λέτε το συγκεκριμένο, είναι το τσίπουρο των φίλων απο το Κτήμα Λαφαζάνη   παράγεται στο οινοποιείο Λαφαζάνη στις Αρχαίες Κλεωνές της Νεμέας, από στέμφυλα των πιο φημισμένων ποικιλιών της Πελοποννήσου.
Τα στέμφυλα ζυμώνονται σε ελεγχόμενη θερμοκρασία και παραμένουν μέχρι την κατεργασία τους κάτω από άριστες συνθήκες υγιεινής.
Η ήπια απόσταξη πραγματοποιείται με την βοήθεια σύγχρονου χάλκινου κλασματικού αποστακτήρα με τέτοιο τρόπο που τους εξασφαλίζει ένα απόλυτα αγνό και απολαυστικό προϊόν με μοναδική γεύση.
 
Ευτυχώς που υπάρχουν γυναίκες που τολμούν να πίνουν αλλά και να φοράνε κάτι διαφορετικό. Λοιπόν; πως σας φαίνεται;

Παρασκευή, 18 Ιανουαρίου 2013

ΤΑ STEKIA PANTOU ΠΑΝΕ ΣΤΗΝ ΚΑΒΑ ΚΑΠΝΟΤΟΠΙ ΟΙΝΟΤΟΠΙ

 
θα μας βρείτε και στο pinterest
 
 
 
Καλημέρα σε όλους σας...
Θα σας μιλήσω για την χθεσινή μας εμφάνιση, σε μια κάβα που ήταν στην οδό Παύλου Μελά 28,  όπου μας παραχώρησε τον χώρο τους.
Να ευχαριστήσουμε για αυτό την κάβα Οινοτόπι Καπνοτόπι, και τον υπεύθυνό της Πλάτωνα Αναστασιάδη, όπου ανάμεσα στα κρασιά και τα ανοιχτήρια, παρευρέθηκαν και τα δικά μου οινικά κοσμήματα.
Φυσικά για άλλη μια φορά θα σας πω κάτι. Δεν είναι πως δεν είμαι αισιόδοξη, αλλά γίνομαι πλέον ρεαλίστρια. Το να μου πει ο άλλος στην εκδήλωση που θα κάνω στο προφίλ μου οτι θα ερθει δεν σημαίνει οτι θα έρθει κιόλας. Ακόμα και σε οργανωμένα παζάρια, πάλι δνε πιάνει αυτό. Απλά το κάνεις για διαφήμιση. Και ομολογώ οτι πήγε καλά απο αυτόν τον τομέα.
Αυτό που μου άρεσε πιο πολύ όμως, ήταν κάτι το οποίο δεν διαφημίζεται, απλά το ζεις και το εκτμάς ανάλογα.
Πρώτα πρώτα, εκτίμησα τα κρασιά... Ξέρετε πλέον μια μικρή αδυναμία που τους έχω ε;  Απο την άλλη, τον καλύτερο βοηθό φωτογράφου που είχα, τον μικρό γιο του ιδιοκτήτη, ο οποίος σας υπόσχομαι θα εξελιχθεί σε κρασί συλλέκτη σίγουρα. Χάρηκα για τον ίδιο τον ιδιοκτήτη, ο οποίος είναι μορφή παιδιά πρέπει να τον γνωρίσετε, για να δειτε πως δεν είναι μόνο το τί θα πω εγώ, αλλά να έχετε και προσωπική άποψη. Αυτό όμως που με έκανε να γελάσω κα να χαρώ ήταν κάτι απλό και σύνθετο μαζί.
΄Κάνω ιταλικά, και ίσως, λέω ίσως, ήμαστε το μόνο τμήμα που γελάει πάρα πολύ, χαιρόμαστε πάρα πολύ, και κάνουμε και κάποια πράγματα μαζί. Δύο παο τις 5 κοπέλες που ήμαστε είναι μητέρες, και το να βρεις άνθρωπο να σου κρατήσει τα παιδιά για να πας κάπου είναι πολύ σημαντικό. Το έκαναν και ήρθαν.... Απο μόνο του αποτελεί είδηση γιατί είναι σπάνιο πλέον να το πετύχουμε. ΑΥτό είναι ένα δώρο ανεκτίμητο. Γιατί όσο και να σου λένε θα έρθω αν δεν το δεις πρώτα παο τους δικούς σου οι ξένοι δεν θα έρθουν. ή και το ανάποδο καμιά φορά. Πάντως το κρασί που μας έδωσε ο Πλάτωνας να δοκιμάσουμε ήταν φοβερό λέγεαι Αναστασία από το κτήμα Γέννημα Ψυχής που βρίσκεται στην Ανδριανή Δράμας ένα ροζέ για όλες τις ώρες, και αυτή τη στιγμή μου που έντυσε οινικά, ήταν φοβερό. Απο εκεί και πέρα ώρα να μιλήσει η δουλειά μου.
 Φυσικά το κρασί κυριαρχεί, αλλά πλέον μπήκαν και οι σαμπάνιες, και το ούζο, και το λικεράκι, και πολλά ακόμα σχέδια σε κολιέ και σκουλαρίκια, πάντα απο ανακυκλωμένο χαρτί, και πάντα με σεβασμό στο κρασί. Εν γνώση μου ξέρω οτι πρέπει να έχεις πολύ αυτοπεποίθηση για να μην αγοράσεις το σκουλαρίκι καρδούλα και να πάρεις να φορέσεις την φιάλη, αλλά πραγματικά είναι κάτι διαφορετικό και το χαίρομαι. Φωτογραφίες υπάρχουν στο προφίλ μου στο facebbok  ΤΑ stekia pantou πάνε στην κάβα καπνοτόπι  οινοτόπι. ωστε να δείτε και εσείς μερικά όχι όλα φυσικά απο τα σχέδια μου.
 Επίσης αυτό που με τίμησε είναι οτι ήρθαν δυο φίλες μου που άλλαξαν το πρόγραμμά τους και την δουλειά τους για να με δουν.  Να ευχαριστήσω ξεχωριστά και την Καίτη και την Νατάσα που έκλεισαν με όμορφο τρόπο την βραδιά μας. Η επόμενη εκθεση μας θα είναι στις 26 και 27 Ιανουαρίου στο μαγαζι lena's bistrot στα λαδάδικα κατούνη 7 οπότε σας περιμένουμε.
 Να ευχαριτήσω ακόμα τα πορταλ ας μιλήσουμε για αγαπη  
ipolistonkosmo.gr  thessalonikipress.gr  που έβαλαν ένα αρθρο για τν εκδηλωσή μας.  Και για να γνωρίσετε καλύτερα την κάβα που ήμασταν μπορείτε να διαβάσετε το κείμενο της Ιωάννας Υποδηματοπούλου κάβα καπνοτόπι οινοτόπι 


 

Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2013

ΝΟΥΜΕΡΟ 147

 
 
θα μας βρείτε και στο pinterest


Τζα...
Να μαι και εγώ
είμαι μικρή και διακριτική και ονομάζομαι καρφίτσα
...
Απο τις σπάνιες φορές που θα κάνω καρφίτσες, αλλά αυτή μου άρεσε.
Σε πράσινο χρώμα διακριτικό που παιχνιδίζει με τις διάφορες αποχρώσεις του αλλά και γία επίκεντρο ήταν η καρδιά. Την αγόρασε μια κυρία σε μεγάλη ηλικία και μου άρεσε αυτό, που επιτέλους έκανα κάτι και για άλλες ηλικίες ....
Λοιπόν σας αρέσει;

Τετάρτη, 16 Ιανουαρίου 2013

ΝΟΥΜΕΡΟ 146

 
θα μας βρείτε και στο pinterest
 


Αχ γενικά είμαι φαν σε οτιδήποτε είναι ψιλό.
Διακρητικά βραχιόλια, σκουλαρίκια, κολιέ, δαχτυλίδια.
Αλλά μην δω μια χάντρα να μου αρέσει, δεν θα μπορέσω να τις αντισταθώ.
Ξεκίνησα πριν δύο χρόνια να κάνω ένα άλλο σχέδιο και τελικά μου βγήκε αυτό το κολιέ, το οποίο έγινε δώρο σε μια αγαπημένη κοπέλα η οποία πραγματικά τον αξίζει.
Πολύχρωμος λεπτός με διαφορετικά χρώματα και σχέδια πάνω του.
Δεν ξεερω αν σας αρέσει αλλά εμένα μου έλειψε οταν έφυγε απο τα χερια μου.

Τρίτη, 15 Ιανουαρίου 2013

ΝΟΥΜΕΡΟ 145

 
 
θα μας βρείτε και στο pinterest
 
 
Μεσαίου μεγέθους...
Με σκαλιστά τριαντάφυλλα...
και 3 διαφορετικές χάντρες...
Όλα αυτά συνθέτουν ένα απλό δαχτυλίδι αλλά για όλες τις ώρες.
Που έγινε αναπόσπαστο κομμάτι, σε μια καλλιτέχνιδα του θεάτρου, όπου το έβαλε σαν στοιχείο στο θεατρικό της έργο.
Εκεί ομολογώ οτι ξεπέρασε ακόμα και εμένα στην φαντασία, και ταίριαξε τόσο καλά με τα ρούχα της που δεν μπορούσα να το φανταστώ.
Που λέτε, πάει και αυτό το δαχτυλίδι, απο κουμπί φυσικά, αλλά αυτό δεν σημαίνει οτι δεν θα κάνω και άλλα.
Θα ήθελα να μου πείτε χρώματα που θα θέλατε να διαλέξω σε κουμπιά.
Λοιπόν;

Δευτέρα, 14 Ιανουαρίου 2013

ΝΟΥΜΕΡΟ 144

 
 
θα μας βρείτε και στο pinterest
 
Καλημέρα σε όλη την παρέα μας...
Εύχομαι να ξεκινάτε την μέρα σας με ένα μεγάλο χαμόγελο.
όσο δημιουργώ εγώ, είμαι ήρεμη και καλά...
Οπότε σας απειλώ έχετε να δείτε πολλά σχέδια ακόμα.
Ξέρετε πια ότι αγαπάω τα κουμπιά, αλλά όχι όλα.
Μερικές ιδέες μπορείτε να βρείτε στο σαιτ ftiaxto.gr για να δείτε τι μπορείτε να κάνετε με τα κουμπιά. Πατήστε εδώ για πάρετε μια ιδέα.
Αυτά όμως που διάλεξα εγώ, ήταν μικρά διάφανα, και γαλάζια.
Και τα έδωσα στην καθηγήτριά μας στα ιταλικά.
Τελικά πέτυχα το αγαπημένο της χρώμα.
Είναι μεγάλη χαρά του κάθε δημιουργού, να βλέπει τα σχέδια του φορεμένα πάνω σε αυτόν που τα αγόρασε.
Έχω βρει πολλές δημιουργίες με κουμπιά πουδ εν μπορούσα καν να φανταστώ, και είναι ωραίο να βάλετε την φαντασία σας να δουλέψει.
Αν δεν με πιστεύετε θα σς δώσω μερικές εικόνες.
Ας πούμε να γίνει ο φι΄γκος στο δώρο σας εδώ
Η χριστουγεννιάτικη μπάλα σας εδώ
Το κοκαλακι στα μαλλια σας εδώ
Λοιπόν; Βλέπετε τα κουμπιά σας αλλιώς;
 
 


Κυριακή, 13 Ιανουαρίου 2013

ΝΟΥΜΕΡΟ 143

 
θα μας βρείτε και στο pinterest


Για να σας δω, όλες σας πως μπορείτε να αντισταθείτε σε μερικά κουμπιά, όταν τα δείτε και τα θέλετε πολύ;
Εγώ δεν μπορώ. Αν μου κολλήσει κάτι θα βρω τρόπο να το πάρω,α κόμα και αν δεν το κάνω κάτι εκείνη την στιγμή. Έτσι και με αυτά τα κουμπία. Τα είχα χρόνια μέχρι που τα έκανα απλά σκουλαρίκια. Μου θυμίζουν το καλοκαίρι. Απλά και καθημερινά.
Κάπως έτσι και αυτή που τα πήρε, δεν μπόρεσε να τους αντισταθεί. Ακόμα θυμάμαι την χαρά της, όταν απάνω της έδειξαν πολύ ωραία.
Μικρά διακρητικά όπως μου αρέσουν, με ένα παράξενο σχέδιο, αλλά για όλες τις ώρες. Μωρέ έχετε να δείτε κουμπία με εμένα που θα πάει σύννεφο. Αν ερωτευτώ κάτι, θα το κάνω να το δείτε. Α και κάτι ακόμα, αν έχετε κάποια ιδέα με κουμπία μπορείτε να μου την πείτε;
Λοιπόν σας αρέσουν;

Σάββατο, 12 Ιανουαρίου 2013

ΝΟΥΜΕΡΟ 142

 
θα μας βρειτε και στο pinterest
 
 
Καλημέρα σε όλους...
Όπου και αν ειστε οτι και να κάνετε, απλά το πιο σημαντικό αξεσουάρ σας, να είναι το χαμόγελό σας. Όχι δεν έχω μεθύσει και σας τα λέω, απλά είναι σημαντικό να χαμογελάμε.
Που λέτε αυτό το σκουλαρίκι, είναι ένα δώρο προς εμένα, επειδή λέγεται Ιουλιάτικο του Μπουτάρη , και έχω γεννηθεί Ιούλιο. Μην σας πω οτι το κάνανε τιμητικό προς εμένα, μιας και το βάλανε σε ένα μπουκάλι που μου άρεσε πολύ.
Έφυγε στην πρώτη του εμφάνιση,απο μια κυρία μεγάλη φαν του κρασιού, και της άρεσε η Ιδέα να έχει κάτι διαφορετικό απάνω της.
Θα το ανοίξω και θα το πιούμε στην υγεία όλων, στην κάθε καλή στιγμή μας, και στους ικούς μας ανθρώπους.
Λοιπόν; Το πίνουμε; 

Παρασκευή, 11 Ιανουαρίου 2013

ΝΟΥΜΕΡΟ 141

 
 
θα μας βρειτε και στο pinterest
 
 
Αγαπητοί αναγνώστες μου
το κρασί πλέον δεν πίνεται μόνο, αλλά φοριέται κιόλας. Έτσι είναι ένας τρόπος να το δούμε όλοι μας με άλλο μάτι. Σαν Ιωάννα έχω μια μικρή αδυναμία στα περίεργα μπουκάλια, και στα κρασία υπάρχουν αρκετά.
Ένα απο αυτά είναι και το SOLITAIRE του NICO LAZARIDI. Φυσικά αν θέλετε να μάθετε για αυτό το κρασί μπορείτε να διαβάσετε το κείμενο της Ιωάννας Υποδηματοπούλου εδώ.
Τα stekia pantou έχουν να δείξουν την καλλιτεχνική του πλευρά, η οποία αγοράστηκε απο μια κυρία με πολύ ιδιαίτερο γούστο, που το έκανε αμέσως κομμάτι του ντυσιματός της και μου άρεσε.
Το κάθε κρασί έχει την οινική του ταυτότητα, Τώρα πλέον και την καλλιτεχνική του.
Λοιπόν; Θα το φορούσατε; 

Πέμπτη, 10 Ιανουαρίου 2013

ΝΟΥΜΕΡΟ 140

 
θα μας βρείτε και στο pinterest
 
Δύο πρόσωπα έχει η ζωή...
και τα δύο τα έχουμε αντιμετωπήσει όλοι.
Όμως εγώ διάλεξα μόνο την καλή πλευρά της...
Έκανα το πρόσωπο της ευτυχίας σκουλαρίκια και συνοδεύουν τις στιγμές μια φίλης.
Χαίρομαι κάθε φορά που είναι σε γνωστούς μου κάτι δικό μου.
πίσω απο κάθε χαμόγελο κρύβονται πολλά συναισθήματα  οπότε να το δείνετε συχνά παντού και όλες τις ώρες.
 
Να λέτε πρώτα στον εαυτό σας και μετά στους άλλους χαμογέλα, σου πάει.
Λοιπόν; Σας αρέσει;
 

Τετάρτη, 9 Ιανουαρίου 2013

STEKIA PANTOU@BY MYKONOS TICKER

 
θα μας βρείτε και στο  pinterest
 
Καλημέρα σας αγαπητοί μου αναγνώστες ...
Το πρώτο κείμενο για φέτος, ήρθε απο ένα φιλικό ιστολόγιο, που κάνει πολύ καλή δουλειά, και έχει αναρτήσεις για όλα τα θέματα.
Μέσα σε όλα αυτά, βρέθηκε και ένα κείμενο για τα κοσμήματά μου, όπου μπήκε μια μέρα πρίν την γιορτή μου.
Ν α ευχαριστήσω τον υπεύθυνο για αυτό το κείμενο, και αν θέλετε να το διαβάσετε μπορείτε να μπείτε εδώ με τίτλο stekia pantou , η τέχνη απο χαρτί...

 
 
 

Τρίτη, 8 Ιανουαρίου 2013

ΝΟΥΜΕΡΟ 139

 
θα μας βρείετ και στο pinterest
 
και όμως είναι κουμπιά...
σε γεωπονικό θέμα βέβαια μιας και είναι λουλουδια, αλλά απλά είναι κουμπιά.
Τα αγάπησε ο ιδιοκτήτης του μαγαζιού που έκανα έκθεση και έγιναν αμέσως δικά του.
Κάθε φορά που κάποιος έχει κάτι δικό μου είναι μαι μαγεία, η στιγμή που το ξεχωρίζει και το έχει για το ντυσιμό του.
Οκ δεν κάνω κατι συνηθισμένο, αλλά δεν μπορώ και αυτό το στήσιμο να μου λένε οι άλλοι τι να κάνω και πως να το κάνω.
Όταν με εμνέει κάτι το κάνω, για την ψυχική μου υγεία.
αντε βρε και στα επόμενα.

Δευτέρα, 7 Ιανουαρίου 2013

ΜΕ ΛΕΝΕ ΙΩΑΝΝΑ ΚΑΙ ΓΙΟΡΤΑΖΩ

 
θα μας βρείτε και στο pinterest
 
Aπόψε είμαι η Ι Ω Α Ν Ν Α...
που ναι, γιορτάζει και αυτή σήμερα...
Θα είμαι στο δρόμο στις 12 το βράδυ, οπότε την βάζω απο σήμερα, για να μην την έχω στο νού μου.
Φέτος στην γιορτή μου, θα ήθελα να ζήσω κάτι, που το βλέπω χρόνια στα έργα, και έλεγα
ε δεν μπορεί, μια φορά θα μου συμβεί και εμένα.
Θα ήθελα απόψε, που θα είμαι στο σταθμό των τρένων, να έρθει κάποιος που θέλω πολύ και με θέλει τρελά και εκείνος και να μου πει.
Μην φεύγεις... θέλω να μείνεις εδώ... για μας... για μένα... μην πας πουθενά...απλά δεν μπορώ αν δεν σε έχω ... τίποτα δεν είναι το ίδιο χωρίς εσένα...δεν βρήσκω λόγο σε τίποτα απο όσα κάνω... αν δεν σε ακούσω, αν δεν σε δω όλα είναι ανούσια... θέλω να χαμογελάς και να ξέρω οτι το έχω προκαλέσει εγώ... να είμαι μέσα στο νου σου οτι και να κάνεις... και όταν κοιμάσαι... εκεί στην άγνωστη άβυσσο θέλω να είμαι μόνο εγώ... μείνε γιατί απλά με κάνεις καλύτερο...
θα μου πειτε ονειρεύομαι... έτσι είναι, αλλά τι να κάνω; είμαι η τελευταία γιορτή, όλων των άλλων και δικαιούμαι λίγη χρυσόσκονη.
Κατα τα άλλα και εγώ γιορτάζω σημερα... να χαίρεστε όποιο έχετε και εμένα φυσικά...
αγάπη δύναμη όνειρα φαντασία πίστη ελπίδα όλα να είναι μέσα μας φέτος ακόμα πιο δυνατά γιατι θα τα χρειαστούμε και να τα δείνουμε απλόχερα παντού...

Κυριακή, 6 Ιανουαρίου 2013

ΝΟΥΜΕΡΟ 138

 
 
θα μας βρειτε και στο  pinterest
 
Μην χαίρεστε... αποθηκευμένη ήταν αυτή η φωτογραφία... Αν το διορθώσω θα σας το πω... Αλλά με βοηθήσατε όταν σας χρειαζόμουν και χάρηκα για αυτό...
Που λέτε τα κουμπιά τα λάτρεψα, μικροί δίσκοι που είναι φτιαγμένοι απο διάφορα υλικά και σχέδια πάνω τους.
Αυτά είναι απλά αλλά με πήγαν μέχρι την θάλασσα , μια άλλη αγάπη μου και έτσι τα πήρα. Χάρηκα που αγοράστηκαν απο μια κυρία 50 χρονών και τα έκανε μέρος του ντυσίματός της.
Εσείς; τι γνώμη έχετε; να συνεχίσω με τα κουμπιά;

Σάββατο, 5 Ιανουαρίου 2013

ΒΟΗΘΕΙΑ

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΕ ΌΛΟΥΣ
ΕΧΩ ΕΝΑ ΘΕΜΑ
ΠΑΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΝΕΑ ΑΝΑΡΤΗΣΗ
ΚΑΙ ΔΝΕ ΜΕ ΑΦΗΝΕΙ ΝΑ ΜΕΤΑΦΟΡΤΩΣΩ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
ΔΕΝ ΜΟΥ ΒΓΑΖΕΙ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ
ΕΧΕΤΕ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΤΟ ΙΔΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ;
ΠΕΙΤΕ ΜΟΥ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ;

Παρασκευή, 4 Ιανουαρίου 2013

ΝΟΥΜΕΡΟ 137

 
θα μας βρειτε και στο pinterest
 
 
 
Μεγάλος έρωτας τα κουμπιά...
Απο την ώρα που βρεθήκαμε δεν ξεκολλήσαμε... Αγαπιόμαστε σα λέω με πάθος και αγάπη...
Μην φύγει ο ένας, τρέχει ο άλλος απο πίσω του. Και όπως είναι και αυτά στρόγγυλα, κουτρουβαλλόντας έρχονται κοντά μου.
Μαζί τους όταν βρω τα σχέδια που μου αρέσουν, θα κάνω μεγάλα κοσμήματα.
Αυτά τα διάλεξε μια κυρία, που πολύ της άρεσαν, για να τα κάνει δώρο στην νύφη της. Πολύ γλυκια κίνηση.
Εύχομαι να σας αρέσουν και εσάς.

Πέμπτη, 3 Ιανουαρίου 2013

ΝΟΥΜΕΡΟ 136

 
θα μας βρείτε και στο pinterest
 
χαίρεται χαίρεται...
Ναι το έχω καταλάβει, έχω πολλούς φαν του καφέ εδώ μέσα και είπα να τους στηρίξω στην τρέλα τους. Όχι καλά θυμάστε το έχετε ξανά δει το σχέδιο, μόνο που εκείνο πήγε Παρίσι στην ξαδέρφη μου, και επειδή άρεσε πολύ είπα δεν το ξανα κάνεις; Ε αυτό ήταν, αυτό πήρε πτήση για Λονδίνο.
Εκείνο βλέπει το πύργο του Άιφελ, και αυτό βλέπει το Μπιγκ Μπέν.
Τελικά ή ο δικός μου κάφες είναι ταξιδιάρικος, ή τα σχέδια μου είναι γουλιά και εικόνες...
Λοιπόν; Θα τον πιούμε... τον καφέ;

Τετάρτη, 2 Ιανουαρίου 2013

ΝΟΥΜΕΡΟ 135

 
θα μας βρειτε και στο pinterest
 
 
καλοκαίρι, ήλιος, θάλασσα, και κόσμος...
Όχι, δεν έχω μπεδευτεί, ξέρω οτι είναι πρωτοχρονιά και οτι έχουμε άλλους 6 μήνες, για τις βουτιές μας, αλλά είναι η σωστή αρχή.
Μέσα στο καλοκαίρι εγώ και η ελένη είχμα πάρει μέρος σε ένα bazaar, και ανδ εν θυμάστε ορίστε εδώ  ήμασταν. Απλώσαμε την πραμάτια μας, και τσουπ κάναμε γνωριμίες, βρήκαμε παλιούς γνωστούς καλλιτέχνες, και τα είπαμε.
Κάτω απο τον καυτό ήλιο την καλή παρέα τις πολλές δημιουργίες μιλούσαμε για όλα. Και στο τέλος της γιορτής κάναμε και ανταλλαγές αν θέλαμε μεταξύ μας. Έτσι αυτός ο κολιές είναι στα χέρι της youfimo   και εύχομαι να τον φοράει και να με θυμάται. Έχω μια αδυναμία στις τσάντες, και όσες είναι απο άλλες χώρες και είναι ιδιαίτερες, τις κάνω κοσμήματα για να τις έχω.
Λοιπόν; Την τσάντα σας την πήρατε; 

Τρίτη, 1 Ιανουαρίου 2013

INSTY.GR

 
θα μας βρείτε στο pinterest

Η ζωή είναι ένας κύκλος που κάποια στιγμή γυρνά. Δεν έχει σημασία πότε, αλλά ότι θα γυρίσει.

Αυτό είναι το μότο της Έρρικας. Και αν αναρωτιέστε ποια είναι αυτή, να σας πω προς το παρόν ότι είναι μια γυναίκα με φαντασία, σχέδια στα σκαριά, και αγάπη για τα ζώα.

  Όπως γύρισε ο τροχός στη ζωή της, ήρθε ένας πελαργός να της αφήσει ένα αγγελούδι μέσα της. Αυτούς τους μήνες απλά δημιουργεί για να ηρεμεί. Ψάχνοντας με τις ώρες για υλικά, χαίρεται όταν το ξύλο, η πέτρα, το γυαλί, το μέταλλο, παίρνουν ζωή σύμφωνα με το γούστο της.

 Όσα και να δείτε είναι φτιαγμένα από τα χεράκια της και είναι μοναδικά, κλέβοντας έτσι ένα κομμάτι από την ψυχή της. Η αγάπη της για τα ζώα είναι φανερή, καθώς είναι κάτοχος 4 σκύλων, και όταν κοιτάζει το βλέμμα τους, γλυκαίνεται δημιουργώντας νέα σχέδια. Επίσης χαίρεται τον κόσμο, που μαζεύει αδέσποτα και τα προσέχει , μιας και η ίδια αυτό έκανε.

 Η Έρρικα ζει στην Αθήνα, και είναι ένα κορίτσι δημιουργικό. Σπούδασε σχέδιο μόδας και styling, και πλέον αν και ελεύθερες ώρες της δεν είναι πολλές, κοιτάει fashion blogs και παρατηρεί στον καθέναν την λεπτομέρεια που θα κάνει την διαφορά. Από τα ρούχα μεταπήδησε στην αρχιτεκτονική εσωτερικών χώρων, και φυσικό επακόλουθο ήταν η σκηνογραφία. Χαίρεται να είναι μέσα στα χρώματα, τα σχέδια, τα χαρτιά, τις γραμμές. Το κόσμημα έτυχε και μπήκε στην ζωή της. Έκανε σεμινάρια και κόλλησε μαζί του. Όμως δεν επαναπαύεται… είναι μέσα  στον κύκλο της αναζήτησης νέων υλικών τεχνοτροπιών και ιδεών όπως λέει η ίδια. Έχει ισχυρούς στόχους και άμεσο την προώθηση των προϊόντων της στο εξωτερικό, δουλεύοντας πάνω σε αυτό.

 Για να δεις όσα κάνει κοίταξε την ιστοσελίδα insty.gr και την σελίδα της στο facebook