Τετάρτη, 6 Ιουνίου 2012

ΝΟΥΜΕΡΟ 68



καλημέρα καλημέρα...
τοσο καιρο βλέπω τις κυριες που μαγειρευουν και κανουν κατι μοναδικα γλυκα και μαρμελαδες με φραουλα.
πεθαινω να τις τρωω...
μικρες, κοκκινες, γλυκες, μοναδικές...
τις εχουμε συνδυασει ολοι με τις ερωτικες μας στιγμες, με σαμπανια και σαντιγυ.
ολες ομως εχουν περιορισμενο χρονο ζωης και ειναι αδικο.
αυτο δεν μου αρεσε και ειπα θα το αλλαξω. ετσι και εγινε
πετυχα την φράουλα που ποτε δεν χαλαει,, μενεις παντα εκει πανω σου
σου χαμογελαει και θελει να την κοιτας
μονο μην το κανεις συχνα και πολυ γιατι κοκκινιζει.
χαχα
ειναι μικρη και γελαστη.
αρεσε τοσο πολυ που την πηραν αμεσως οπως και το λεμονι μου.
λοιπον; σας αρεσει;

2 σχόλια:

  1. Φυσικά και αρέσει!! Αρέσει πολύ! Τόσο κόκκινη, χαρούμενη, ζωηρή, ζουμερή! Τι να πρωτοπώ!! Δεν εκπλήσσομαι που "έφυγε" αμέσως!!! Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. τελια μου αν σου αρεσει ειναι καλο. ειναι γλυκουλα και απλη χαχα
    εγω να σου πω οταν εφυγε χαρηκα

    ΑπάντησηΔιαγραφή

σχεδιάζω πάνω στο χαρτί και σου μιλάει... εσύ τι θα του πεις;