Πέμπτη, 11 Ιουλίου 2013

ΝΟΥΜΕΡΟ 304



έβαλα την καρδιά μου να κολυμπάει, να βρει δροσιά αφού δεν έχει κοντά της ούτε τα λόγια σου ούτε τα χάδια σου. φόρεσα την καρδιά μου σκουλαρίκι να ακούω τον χτύπο της για σένα.
Θέλω να σου πω τόσα πολλά που ξέρω οτι απλά δεν θα τα ακούσεις, και όμως έχω ανάγκη να βγάλω τις λέξεις που με βαραίνουν και να τις ντύσω με την φωνή μου. να ακούσω εμένα να λέω οσα σκέφτομαι για μας. μπορεί κάποια στιγμή να τα ακούσεις.  θέλω να ξέρεις οτι δεν άλλαξα απο την τελευταια φορά που σε είδα. τα ίδια νιώθω. μπορεί και περισσότερο. δεν ξέρω πως μπορείς και μου το κάνεις ακόμα αλλά νιώθω όπως την πρώτη φορά που σε είδα.
έβαλα την καρδιά μου σε νερό.
να βρεί δροσιά στα κύμματα και στους ήχους του. να γαληνέψει και να έχει όνειρα. να έχει δόση ονείρου και αγάπη ώστε όταν την ξανα δεις να την βρεις οπως την άφησες. πετάει στίχους και λόγια αγάπης μέσα στο νερό για να βλέπει τους κύκλους που δημιουργούν.
Απλά σε αγαπάω και εγω και η καρδιά μου... χαραχτηκες πάνω της και δεν βγαίνει. αυτή σε νοιάζεται εσυ;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

σχεδιάζω πάνω στο χαρτί και σου μιλάει... εσύ τι θα του πεις;